Edinburgh: een verjaardag in de Schotse hoofdstad

Johns verjaardag vierden we in Edinburgh. Al vanaf het eerste moment voelde de stad anders dan veel andere Europese hoofdsteden. Er hing een ontspannen sfeer, alsof niemand zich hoefde te haasten. Mensen namen de tijd, waren vriendelijk en maakten gemakkelijk een praatje. Dat gaf de stad iets heel eigens.

Natuurlijk bezochten we de bekendste bezienswaardigheden. We dwaalden door de historische straten van de Old Town, liepen over de Royal Mile en genoten van de indrukwekkende architectuur die Edinburgh zo'n karakteristieke uitstraling geeft. Vooral het oude kerkhof bij St. Giles' Cathedral maakte indruk. Tussen de eeuwenoude grafstenen hangt een bijna mysterieuze sfeer. Het is natuurlijk een beetje flauw, maar we konden wel zien waar de Harry Potter-inspiratie vandaan kwam.

Royal Mile en kathedraal

De Royal Mile is misschien wel de bekendste straat van Edinburgh en vormt het historische hart van de oude stad. Eigenlijk is het geen enkele straat, maar een aaneenschakeling van straten die van Edinburgh Castle boven op de Castle Rock helemaal naar Palace of Holyroodhouse loopt. Aan het ene uiteinde het kasteel, aan het andere het koninklijke paleis.

Midden op de Royal Mile staat de imposante St Giles’ Cathedral, al meer dan 900 jaar een van de belangrijkste kerken van Edinburgh. De kerk werd in 1124 gesticht door koning David I en speelde door de eeuwen heen een belangrijke rol in de Schotse geschiedenis. Vooral tijdens de Reformatie kreeg St Giles’ grote betekenis: de beroemde hervormer John Knox werd hier in 1559 predikant. Tegenwoordig is St Giles’ de High Kirk of Edinburgh, een belangrijke kerk van de Church of Scotland. Van buiten valt vooral de bijzondere toren op, met zijn stenen spits in de vorm van een kroon. Binnen is de kathedraal minstens zo indrukwekkend, met hoge gewelven, glas-in-loodramen en overal kleine kapellen en bijzondere details. Een van de mooiste plekken is de Thistle Chapel uit 1911, met prachtig houtsnijwerk van onder andere engelen, dieren en bloemen. Wij kregen tijdens ons bezoek bovendien een onverwacht cadeautje. Terwijl we door de kathedraal liepen, begon een klein strijkorkest te repeteren.  We luisterden een half uurtje naar de mooie klanken van Vivaldi. Het concert zou die avond in de kathedraal plaatsvinden. 

Overal Harry Potter

Niet alleen op het kerkhof, maar ook op andere plekken in Edinburgh kom je J.K. Rowling en Harry Potter voortdurend tegen. Op verschillende plekken wordt verteld dat Rowling hier aan delen van de beroemde boekenreeks werkte. Zo wordt vaak The Elephant House genoemd, maar ook in Spoon zou ze regelmatig hebben gezeten om in alle rust te schrijven.

Harry Potter is inmiddels bijna overal in de stad aanwezig. Winkels, tours en allerlei verwijzingen herinneren aan de wereld van de jonge tovenaar. In de Harry Potter-winkel was het zelfs zó druk dat je er nauwelijks naar binnen kon. Het laat zien hoe groot de aantrekkingskracht van de boeken nog altijd is en hoe sterk Harry Potter inmiddels met Edinburgh verbonden is.

Oude traditie

We bezochten uiteraard ook het hoog gelegen kasteel en belandden er bij toeval in een grappige traditie. Kennelijk wisten heel veel mensen dat wel, want het werd ineens heel druk rondom de One O’Clock Gun. Elke dag (behalve op zondag, Goede Vrijdag en eerste kerstdag) wordt precies om 13.00 uur een kanon afgevuurd. Vroeger gebruikten schepen in de haven van Leith dit schot om hun scheepsklokken gelijk te zetten. Tegenwoordig is het vooral een geliefde toeristische traditie en een van de bekendste rituelen van Edinburgh. Leuk weetje: er wordt om 13.00 uur geschoten in plaats van om 12.00 uur, omdat één kanonschot goedkoper was dan twaalf schoten.

Nessie

We maakten vanuit de stad ook een dagtocht door de Schotse Highlands. Het landschap veranderde al snel van de levendige stad naar uitgestrekte valleien, ruige berghellingen en spiegelgladde meren. Onderweg passeerden we kleine dorpjes, hadden we een ontmoeting met Schotse hooglanders en natuurlijk mocht een bezoek aan Loch Ness niet ontbreken. Hoewel Nessie zich niet liet zien, blijft een boottocht over Loch Ness natuurlijk spannend. Bij iedere rimpeling in het donkere water denk je toch heel even: zou het…? Het was behoorlijk koud op het meer, maar dat waren we aan het einde van de tocht snel vergeten. De zon zakte langzaam in het meer en zorgde voor een mooie zonsondergang die de kou en de gure wind meer dan goedmaakte.

Overigens... ook culinair stelde Edinburgh niet teleur. Aan de Grassmarket, een historische plein onder de blik van Edinburgh Castle, vind je allerlei kleine eethuisjes, cafés en pubs. Geen chique gedoe, maar kleine en gezellige zaakjes met een wat alternatieve, eigenzinnige sfeer die perfect bij Edinburgh past. Pal naast ons hotel stond een Italiaanse pizzabakker die vanuit een kleine foodtruck werkte. Zonder veel poespas bakte hij heerlijke pizza's.  Als we hem moesten geloven, waren dat er 300 per dag!

Edinburgh verraste ons. Niet alleen door de rijke geschiedenis en de indrukwekkende gebouwen, maar vooral door de ontspannen sfeer en de vriendelijkheid van de mensen. Een stad waar we graag nog eens naar terugkeren. 

Kijk hier voor de foto's: Edinburgh in beelden