Curaçao is zo'n bestemming waar je al na een paar uur in een ander tempo terechtkomt. De altijd aanwezige passaatwind maakt zelfs de warmste dagen aangenaam en het leven lijkt zich moeiteloos aan te passen aan het ritme van de zon. Natuurlijk genoten we van het azuurblauwe water, de kleine baaien, de ontspannen sfeer, de marktjes en de terrasjes in Willemstad, waar een cocktail aan de kade nooit ver weg is. Maar achter dat vakantiegevoel ontdekten we ook een eiland met een rijke en ook heftige geschiedenis en een heel eigen karakter.

Een van de leukste wijken vonden we Otrobanda, letterlijk "de andere kant". Ooit was dit de volkswijk van Willemstad, tegenwoordig is het een levendige en creatieve buurt waar kleurrijke straatkunst, oude koloniale huizen en hippe cafés elkaar afwisselen. 

Niet alleen in het historische centrum van Willemstad en Otrobanda vind je de vrolijk gekleurde gevels. Ook buiten de toeristische routes kom je felgekleurde huisjes tegen. Zoals hier aan de Schottegatweg. Dit zijn zogenoemde Curaçaose kunukuhuizen. Herkenbaar aan hun felgekleurde gevels, witte sierlijsten, rode dakpannen en de karakteristieke trapgevels. We hebben niet binnen gekeken, maar hopen dat de muren binnen wel recht staan. 

Tijdens een van onze tochten kwamen we onverwacht uit bij een enorme roze kerk, midden in een rustige woonwijk. Het bleek de Basiliek van Santa Ana in Barber te zijn, een opvallend gebouw dat je op die plek totaal niet verwacht. De kerk is een belangrijk religieus en cultureel monument voor de bewoners van het westelijke deel van het eiland en vormt met haar zachte kleur een bijzonder contrast met het droge landschap eromheen.

Ook kwamen we langs  "Williwood", een bord hoog op een heuvel bij het gelijknamige dorp. In 2011 besloten inwoners van het dorp dat het tijd was om hun woonplaats letterlijk op de kaart te zetten. Geïnspireerd door het beroemde Hollywood-bord in Los Angeles bouwden zij een eigen versie: WILLIWOOD. Het begon als een ludiek initiatief, maar groeide uit tot een symbool van trots en saamhorigheid. Als je geluk hebt, spot je in de buurt flamingo's.

Een verrassing  qua eten was Kas di Piskado Purunchi, een eenvoudig vissersrestaurant aan de rand van een kleine vissershaven. Van buiten oogt het als een bescheiden houten huisje waar je zo voorbij zou rijden. En dat hebben we dan ook een paar keer gedaan...

Je loopt letterlijk door de keuken naar je tafel, terwijl om je heen de vissers hun verse vangst binnenbrengen. Verser dan hier krijg je vis bijna nergens.

Er is geen uitgebreide menukaart. De vangst van de dag bepaalt wat er op tafel komt. De vis wordt traditioneel gebakken en geserveerd met lokale gerechten als funchi (maïsmeel), tutú (maïsmeel met bonen), gebakken bakbanaan, rijst, avocado en een pittige krioyo-saus. Alles draait hier om eenvoud, versheid en de authentieke smaken van Curaçao. En ... wat je niet op krijgt, gooi je gewoon weer terug de zee in. De  vissen weten er wel raad mee. Let ook even op het dak rechts.... :) 

Geschiedenis

Naast al dat moois en lekkers heeft Curaçao ook een geschiedenis die je niet kunt negeren. Het eiland werd al duizenden jaren geleden bewoond door de Caiquetío-indianen, voordat de Spanjaarden het eiland in 1499 ontdekten. In 1634 namen de Nederlanders het over en groeide Willemstad uit tot een belangrijke handelsstad.

In het Slavernijmuseum en op verschillende historische plekken op het eiland wordt uitgebreid stilgestaan bij het Nederlandse koloniale verleden. Eeuwenlang was Curaçao een belangrijk knooppunt in de trans-Atlantische slavenhandel. Duizenden tot slaaf gemaakte Afrikanen kwamen via het eiland terecht op plantages in het Caribisch gebied en Zuid-Amerika. Het museum vertelt hun verhalen op een respectvolle manier.  We werden er behoorlijk stil van.

Mix

Curaçao is een eiland waar verschillende culturen samenkomen. Nederlandse invloeden gaan moeiteloos samen met Caribische, Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse tradities. Je hoort er Nederlands, Papiaments, Engels en Spaans door elkaar. Juist die mix geeft het eiland zijn eigen karakter.